otomotiv dünyasının "beyaz eşyası". mühendislik açısından bakıldığında, tnga-c (toyota new global architecture) platformuna geçişle birlikte burulma direncinde (torsional rigidity) ciddi bir artış yakalamış ve nihayet torsiyon çubuğundan vazgeçip arkada çift salıncaklı bağımsız süspansiyon mimarisine dönmüş olsa da; sürüş karakterindeki o "sentetik" hissi bir türlü üzerinden atamayan c segmenti
sedan.
kaputun altındaki 1.5 dynamic force motor, termal verimlilik (%40 civarı) peşinde koşan bir atkinson döngüsü harikası olabilir; ancak yüksek sıkıştırma oranına rağmen alt devirlerdeki tork fakirliği ve multidrive s cvt şanzımanın o bitmek bilmeyen "rubber-band" (lastik bant) etkisi, gaz pedalını bir emir komuta zincirinden çok, bir "rica dilekçesine" dönüştürüyor. özellikle varyatör kasnaklarının, motor devrini torkun en verimli olduğu bantta (brake specific fuel consumption) tutma inadı yüzünden kabin içine sızan o monoton drone sesi, nvh (noise, vibration, harshness) yalıtımının zayıflığıyla birleşince uzun yolda kafa ütülüyor.
direksiyon kutusundaki elektrik desteğinin dozajı o kadar yapay ki, lastiğin asfaltla olan temasını, kamber açısını veya limitlerdeki kayma eğilimini (understeer) avuçlarınızda hissetmeniz imkansız. evet, sanayiye sokmaz, evet, triger zinciri ömürlüktür; ama otomobili bir "ulaşım aracı" değil de bir "makine" olarak görenler için corolla; ruhu alınmış, sırf istatistiksel güvenilirlik için sürüş zevkinden feragat edilmiş steril bir laboratuvar ürünüdür.
